Historia jeża
Jak kształtował się znany nam dziś jeż
Jeż europejski wywodzi się od zwierzęcia żyjącego przed 80 milionami lat. Pojawił się na terenie Azji, skąd rozprzestrzenił się do Europy, a także do Ameryki Północnej. Jeż jakiego znamy dziś pojawił się w Eurazji około 15 milionów lat temu. Jego wspaniałe zdolności przystosowawcze pozwoliły mu przetrwać, podczas gdy większe ssaki, takie jak chociażby mamuty – wyginęły. Jeż zmienił się w bardzo niewielkim procencie. Jego ewolucja nie była nieustannym ulepszaniem – raczej dostosowywał się do środowiska w jakim przyszło mu żyć. I tak jeż europejski posiadł zdolność hibernacji, co pozwala mu przetrwać zimę. Z kolei jeż pustynny ma wydłużone uszy, dzięki czemu łatwiej mu regulować temperaturę swojego ciała.
Jeż nie ma wielu wrogów w świecie zwierząt – zaczepiają go często różne drapieżniki, lecz zazwyczaj odchodzą znudzone, bowiem jeż potrafi zwinąć się w kolczastą kulkę, której żaden drapieżnik nie potrafi ugryźć, bowiem obawia się okaleczenia.