Środowisko naturalne i występowanie
Gdzie najbardziej lubi żyć jeż oraz gdzie najczęściej można go spotkać
Jeże, naturalnie występujący w Europie, Azji i Afryce, został przez człowieka sprowadzony, niekoniecznie celowo, do Nowej Zelandii, na Korsykę, Sycylię, Sardynię oraz na Wyspy Szkockie. Jeż bytuje tylko w lasach liściastych – w iglastych brakowałoby mu materiału do budowy gniazda, czyli liści. Najwięcej jeży można spotkać na wybrzeżach angielskich i bretońskich. Potrafią żyć także na wydmach i przy plażach, ale tylko jeżeli w pobliżu znajdują się zagajniki z drzewami liściastymi. Jeże są często spotykane w miastach – oczywiście nie w centrach, lecz na przedmieściach lub w dzielnicach, gdzie ludzie mieszkają w domach. Jeże żerują tam w sadach, ogrodach i parkach.
To stworzenia preferujące niziny – najlepiej czują się na wysokościach nie przekraczających 1000 metrów nad poziomem morza. Wówczas rozmnażają się w zupełnie normalny sposób. Na większych wysokościach, między 1000 a 1200 metrem n.p.m., ich cykl rozmnażania staje się nieco nieregularny. Na wyższe wysokości wchodzą jedynie pełnym latem, ale nie pozostają tam długo – gdy tylko spada temperatura powracają na niżej położone partie terenowe. O ile w Europie Środkowej czy Azji jeże nie przepadają za górami, to w klimacie śródziemnomorskim często można spotkać je na wysokościach – na przykład w południowych Alpach i w Pirenejach.